<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Webmaster.kapook.com &#187; ปรัชญาชีวิต</title>
	<atom:link href="http://webmaster.kapook.com/category/%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%8a%e0%b8%8d%e0%b8%b2%e0%b8%8a%e0%b8%b5%e0%b8%a7%e0%b8%b4%e0%b8%95/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://webmaster.kapook.com</link>
	<description>บันทึกการเดินทางที่มีแต่หนามกุหลาบ</description>
	<lastBuildDate>Fri, 30 Oct 2009 14:55:46 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.4</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>เกียรติยศผู้กล้าและการเสียสละครั้งยิ่งใหญ่</title>
		<link>http://webmaster.kapook.com/brave/</link>
		<comments>http://webmaster.kapook.com/brave/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 13 Aug 2008 11:55:29 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor</dc:creator>
				<category><![CDATA[ปรัชญาชีวิต]]></category>
		<category><![CDATA[ทำดี]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://webmaster.kapook.com/?p=84</guid>
		<description><![CDATA[&#8220;แม่เป็นพระอรหันต์ของลูก คนที่เที่ยววิ่งหาพระเพื่อกราบไหว้พระอรหันต์ อย่าลืมว่ามีพระอรหันต์อยู่กับตัวแล้ว ควรปฏิบัติต่อแม่อย่าให้บกพร่องได้&#8221;
ที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถได้เคยตรัสไว้ ผมคิดว่าการกราบคุณแม่ การบอกรักแม่ นอกจากจะทำในวันแม่แล้ว เรายังสามารถทำได้ในทุกๆ วันอีกด้วยนะครับ ผมเชื่อว่าการที่เราได้รับพรจากคุณแม่ถือเป็นพรอันยิ่งใหญ่ ที่จะช่วยให้เราจะทำการอันใดก็เป็นผลสำเร็จต่อไป
ปีนี้ผมได้ฟังพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ แล้วจับประเด็นสำคัญๆ ได้หลายอย่าง ซึ่งสามารถนำมาขยายความต่อได้ในครั้งต่อๆ ไปนะครับ แต่สำหรับวันนี้ผมอยากจะขอใช้พื้นที่แห่งนี้ ยกย่องเกียรติประวัติิของนายตำรวจสองท่าน ที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้ทรงตรัสถึงไว้
คลิกที่นี่ เพื่ออ่านทั้งหมดจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐครับ



 ภาพประกอบจาก เว็บไซต์พราน 54 ดอทเน็ต

นายตำรวจสองท่าน ที่ได้รับการกล่าวยกย่องในความกล้าหาญและความเสียสละ แม้กระทั่งชีวิตเพื่อรักษาความสงบสุขในบ้านเมือง ท่านแรกคือ ร้อยตำรวจเอกธรณิศ ศรีสุข หรือ ผู้กองแคน ผู้ซึ่งเรียนจบโดยได้คะแนนในลำดับต้นๆ  สามารถจะเลือกไปประจำการในที่อื่นๆ ก็น่าจะได้ไม่ยาก แต่กลับเลือกที่จะเสียสละไปรักษาดินแดนไทย ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ จนครบเทอม 6 เดือนแล้วก็ยังไม่กลับเพราะประชาชนยังรักและต้องการอยู่ จึงปฏิบัติหน้าที่ต่อจนถูกซุ่มโจมตีจนถึงแก่ชีวิต
คุณพันทิวา (น.อ.วิพันธุ์  ชมะโชติ) ได้เขียนเล่าเรื่องราวของผู้กองแคนไว้ ได้อย่างซาบซึ้งมากในบทความชื่อ ร้อยตำรวจเอกธรณิศ ศรีสุข ยอดวีรบุรุษ ตชด. ลองคลิกไปอ่านแล้วจะซึ้ง ถึงจิตใจของตำรวจผู้กล้าหาญและเสียสละเป็นอย่างมากครับ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://webmaster.kapook.com/brave/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>919</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>สงครามและความกรุณา บนถนนสายนิรนาม</title>
		<link>http://webmaster.kapook.com/bono/</link>
		<comments>http://webmaster.kapook.com/bono/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 11 Aug 2008 10:09:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor</dc:creator>
				<category><![CDATA[ปรัชญาชีวิต]]></category>
		<category><![CDATA[ฟังเพลง]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://webmaster.kapook.com/?p=79</guid>
		<description><![CDATA[รบกันซะแล้วครับสำหรับรัสเซียกับจอร์เจีย วันนี้ผมเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เพื่อภาวนาให้สงครามยุติลงโดยเร็วด้วยครับ เพื่อป้องกันความเสียหายที่จะเกิดขึ้นโดยเฉพาะกับเด็กและผู้หญิง สำหรับคนที่สนใจติดตามเรื่อง สงคราม ผมขอแนะนำให้คลิกไปดูกระทู้นี้ครับ (ยาวจริงๆ)

ผมจะไม่ชวนคุยเรื่องสงครามเพราะมันซีเรียสเกินไป แต่จะเล่าเรื่องนักร้อง วงดนตรีร็อค ที่ดังมากและมีบทบาททางสังคมสูง
เขาชื่อ Bono เป็นชาวไอริช (ผมชอบออกเสียงว่า โบโน่ เพราะเรียกง่ายดี แต่จริงๆ เขาให้ออกเสียงว่า บาห์-โนห์ นะครับ) ส่วนชื่อวงคือ U2 (อันนี้อ่านง่ายๆ ว่า ยูทู) ดังสุดยอดในทางดนตรีครับวงนี้ แถมมีผลงานคุณภาพมากมาย แฟนเพลงเพียบ และที่สำคัญคือ ไม่จำเป็นที่จะต้องทำเพลงเอาใจตลาดเสียด้วย เพราะในขณะที่ี่อัลบั้ม War ออกมานั้น เพลงของอัลบั้มนี้เล่นดนตรีกันแบบดิบๆ ไม่ได้เน้นความไพเราะ แต่เนื้อเพลงมีความหมายลึกซึ้งทั้งด้านการเมืองและการต่อต้านสงคราม ก็ยังสามารถวิ่งขึ้นไปเตะตูด ไมเคิล แจ็กสัน จนอัลบั้ม Thriller ที่เป็นเพลงป๊อบแนวเต้นรำ ร่วงกระเด็นเต้นเร่าๆ ออกมาจากอันดับหนึ่ง ในชาร์ทบิลบอร์ดของอังกฤษได้สำเร็จ เจ๋งไม่เจ๋งคิดดูเองละกัน  

สำหรับใครที่ชอบเสียงเพลง คงจะรู้ดีว่าเครื่องเล่นเพลงที่ฮิตไปทั่วโลกก็คงไม่พ้นเจ้า iPod นี่เอง ซึ่งอุปกรณ์นี้ก็เคยทำ iPod รุ่นพิเศษ exclusive [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://webmaster.kapook.com/bono/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>17</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>เจ้าเด็กน้อย (Little Boy)</title>
		<link>http://webmaster.kapook.com/little_boy/</link>
		<comments>http://webmaster.kapook.com/little_boy/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 07 Aug 2008 15:44:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor</dc:creator>
				<category><![CDATA[ปรัชญาชีวิต]]></category>
		<category><![CDATA[สามัคคี]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://webmaster.kapook.com/?p=76</guid>
		<description><![CDATA[วันที่ 6 สิงหาคมในอดีตนั้น เป็นวันคล้ายวันเกิดของเด็กน้อยๆ สองคน อันที่จริงเด็กสองคนนี้จริงๆ แล้วไม่ใช่คนหรอกครับ แต่มีประเด็นที่น่าติดตามว่า ในร้ายมีดี ในดีมีร้าย มันเป็นยังไง
เด็กแสบรายแรกนี้ผมอยากเรียกว่า &#8220;เด็กนรก&#8221; จะผิดไหมเนี่ย&#8230; เพราะเมื่อปี พ.ศ. 2488 ลุงแซมหรือประเทศสหรัฐอเมริกา ได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ ที่มีโค้ดเนมว่า &#8220;ลิตเทิลบอย &#8211; Little Boy&#8221; เจ้าเด็กนรกนี้ได้ถล่มเมืองฮิโระชิมะ ของประเทศญี่ปุ่นจนเละ คาดว่าทำให้มีผู้เสียชีวิตทันที 80,000 คน เป็นเรื่องน่าเศร้ามากและเป็นบทเรียนชิ้นสำคัญของชาวญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาประเทศของเขาก็ได้พัฒนาจนเจริญมาก เพราะบทเรียนที่เขาได้รับนั้นสาหัสนัก

ภาพประกอบจาก Dailymail.co.uk
ในอดีต คนไทยได้เจอกับเหตุการณ์ ที่ต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ชาติอยู่หลายเหตุการณ์ แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่ประเทศบ้านใกล้เรือนเคียงได้เจอนั้น บทเรียนของเราคง &#8220;ราคาถูก&#8221; เกินไป
ยกตัวอย่างเช่นประเทศเวียดนาม ในช่วงสงครามเวียดนามนั้น ชาวเวียดนามต้องเจอกับการรุกรานของต่างชาติ การสังหารหมู่ อาวุธเคมี การทิ้งระเบิดแบบปูพรม ทำให้ทุกวันนี้ พื้นที่จำนวนมากของเวียดนามยังเต็มไปด้วยลูกระเบิดและกับระเบิด จนไม่สามารถนำมาพัฒนาได้อย่างเต็มที่ ประชาชนของเขายังคงตระหนักถึงความยากลำบากในการดำเนินชีวิต การถูกกดขี่ข่มเหง และประสบการณ์อันเจ็บปวดรวดร้าวอยู่เสมอ
บทวิเคราะห์ของ คุณเจริญชัยจาก SIU ให้ความเห็นว่า คนไทยเรียนรู้เร็วจากบทเรียนใหญ่ๆ แต่ละครั้ง เพื่อแก้ไขปัญหาไม่ให้เกิดเหตุการณ์เดิมซ้ำๆ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://webmaster.kapook.com/little_boy/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>34</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>บันทึกลับของสาวน้อย</title>
		<link>http://webmaster.kapook.com/abuse/</link>
		<comments>http://webmaster.kapook.com/abuse/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 05 Aug 2008 15:22:11 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor</dc:creator>
				<category><![CDATA[ปรัชญาชีวิต]]></category>
		<category><![CDATA[สามัคคี]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://webmaster.kapook.com/?p=72</guid>
		<description><![CDATA[
วันนี้ (4 สิงหาคม 2551) ผมขอเขียนเรื่องนี้ต่อเนื่อง เพื่อเป็นเกียรติแก่ คุณแอนน์ แฟรงค์ ซึ่งตำรวจลับเกสตาโป พบเธอและครอบครัวชาวยิว ที่หลบซ่อนตัวจากทหารเยอรมัน ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ.2487 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งช่วงนั้นความเกลียดชังของทหารนาซีที่มีต่อชาวยิว แพร่ขยายจนถึงขั้นมีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กันอย่างโหดร้าย ซึ่งเรื่องราวนั้นได้ถูกถ่ายทอดไว้ในไดอารี่ของเธอ &#8220;บันทึกลับของแอนน์ แฟรงค์&#8221; อ่านเรื่องย่อได้ที่นี่ครับ ต่อมามีคนเอาไปทำเป็นหนังด้วย ซึ่งทำให้แอนน์ แฟรงค์ และไดอารี่นี้ กลายเป็นสัญลักษณ์และบทเรียนที่สำคัญ ที่คนรุ่นหลังอย่างเรา จะได้เรียนรู้จากบันทึกความโหดร้ายในอดีตกันต่อไป
ทำไมนาซีถึงได้โหดเหี้ยมนัก? รายละเอียดยาวๆ ลองอ่านดูจากบทความนี้นะครับ 
ต้นเหตุของเรื่องนี้เกิดจาก ผู้นำเผด็จการอย่างฮิตเลอร์ ได้ชักจูงทางความคิดกลุ่มนาซีให้เชื่อว่า เชื้อชาติอารยันเป็นสายเลือดบริสุทธิ์ของคนเยอรมัน ที่เหนือกว่ามนุษย์ทุกเผ่าพันธุ์ในโลก จึงได้นำชาวนาซีมาขยายเผ่าพันธุ์อารยัน และเหยียดหยามเผ่าอื่นโดยเฉพาะชาวยิว เกลียดกันมากถึงขนาดสร้างห้องรมแก๊สฆ่าหมู่อย่างไร้ความปราณี
Arya ก็คือ &#8220;อารยะ&#8221; ในภาษาไทยซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกัน สองคำคือ &#8220;อารยะ&#8221; และ &#8220;อารยัน&#8221; จึงโยงใยกันอย่างใกล้ชิด (&#8221;อารยะขัดขืน&#8221; ฟังดูยิ่งน่ารักขึ้นอีก) ซึ่งหมายถึงความสูงส่ง ความศิวิไลซ์ ความมีเกียรติและคุณธรรม &#8211; เป็นข้อเขียนของ
 อาจารย์ [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://webmaster.kapook.com/abuse/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>51</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ขำขำน่า&#8230; อย่าซีเรียส (Why so serious?)</title>
		<link>http://webmaster.kapook.com/why_so_serious/</link>
		<comments>http://webmaster.kapook.com/why_so_serious/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 25 Jul 2008 09:06:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>editor</dc:creator>
				<category><![CDATA[ปรัชญาชีวิต]]></category>
		<category><![CDATA[สุขใจ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://webmaster.kapook.com/?p=62</guid>
		<description><![CDATA[ใครที่ติดตามข่าวสารอยู่ไม่รู้ว่าจะคิดแบบผมหรือเปล่า ทำไมเรื่องซีเรียสๆ มันถึงได้เยอะจัง แถมมันมีเรื่องแรงขึ้นๆ มากขึ้นๆ เรื่อยๆ วันนี้ผมเลยจะเขียนเรื่องอะไรที่ไม่ซีเรียสดูมั่ง เป็นการสวนกระแสนะครับ
ก็ดูนายโจ๊กเกอร์ในหนัง Batman ภาคใหม่สิ หมอนี่เป็นประเภท โหด เลว ชั่ว แต่ชอบทำตัวสนุกสนานเฮฮา แถมมีประโยคสยองประจำตัว &#8220;Why so serious?&#8221; (จะเครียดไปทำไมอ่ะ) ถ้าได้ดูในหนังและเห็นท่าทางถือมีด ทำหน้าทำตาท่าทางประกอบ พร้อมเสียงโหยหวนชวนเหวอแล้ว ขอบอกได้เลยว่า หลอนสุดๆ ครับคุณเพ่

ให้ความรู้ก่อนเลยอ่ะ แถมๆ นะ
คำว่า Serious เป็นคำคุณศัพท์ แปลได้หลายอย่างนะครับ นอกจากคำว่า &#8220;เครียด&#8221; แล้ว อาจแปลว่า &#8220;อาการหนัก&#8221; เช่น seriously injured แปลว่า บาดเจ็บสาหัส เป็นต้น และยังแปลในความหมายดีๆ ก็ได้ครับ เช่น &#8220;เอาจริงเอาจัง&#8221; หรือ &#8220;เคร่งครัด&#8221;
ยกตัวอย่างเช่น ในการทำงานที่บริษัทของผมก็มีหลายเรื่องก็ต้องเอาจริงเอาจังกันด้วยนะ โดยเฉพาะงานของลูกค้า และงานสำคัญๆ อีกหลายชิ้น เราต้องทำเต็มที่ไม่เหลาะแหละ แต่การทำงานที่ดีต้องไม่เครียด (ต้องไม่เครียดมาก [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://webmaster.kapook.com/why_so_serious/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>70</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
