September 18th 2008 by editor in อินเทอร์เน็ต
เนื่องจากวันที่ 23 สิงหาคม 2551 ที่ผ่านมา เป็นวันที่คนในแวดวงอินเทอร์เน็ตฮือฮาและเป็นวันที่สำคัญมาก เนื่องจากในวันนั้น เป็นวันครบรอบหนึ่งปีของ พรบ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม 2550 และครบกำหนดผ่อนผัน ให้ผู้ให้บริการเตรียมตัวในการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์แล้ว จึงเป็นที่น่าจับตามองเป็นอย่างยิ่งว่า หนึ่งปีที่ผ่านมานั้นได้เกิดอะไรขึ้นบ้าง และจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
ตัวผมเองนั้นจัดว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับกฎหมายฉบับนี้อยู่พอสมควร จึงขอเล่าตำนานเรื่องนี้ เป็นเรื่องราวแบบชาวบ้านสามารถเข้าใจได้ง่ายๆ ไม่เล่นสำนวนโวหารเป็นภาษากฎหมายให้มันเข้าใจยากกันเข้าไปอีก ถ้าใครที่ใช้คอมพิวเตอร์อยู่และไม่อยากมีความผิดในเรื่องน ี้ก็สามารถติดตามอ่านได้เป็นตอนๆ ใน Blog แห่งนี้นะครับ
August 27th 2008 by editor in อินเทอร์เน็ต
วันนี้ได้อ่านข่าวมาใหม่ที่น่าแปลกใจมากอยู่ข่าวนึง คือ ทาง Google ตัดงบประมาณค่าอาหารของพนักงานลงอย่างมาก
ภาพ Cafe 150! โดย Brett L.
ภาพ The Google Food Blog โดย Brett L.
เรารู้กันว่าบริษัท กูเกิล ผู้นำด้านอินเทอร์เน็ตของโลกนั้น เป็นผู้สร้างความฮือฮาไม่น้อย ในเรื่องของการสร้างความสะดวกสบายให้กับพนักงาน และที่ฮือฮามากเป็นพิเศษคือเรื่องอาหารอย่างดี แถม “กินฟรี” นี่แหละครับ แต่ตอนนี้ท่าทางจะไม่เป็นแบบนั้นซะแล้ว จากในข่าวบอกว่า Google ลดค่าใช้จ่ายตรงนี้ลงด้วยการเลี้ยงอาหารเฉพาะบรรดา “Geek” เท่านั้น (กี๊ก คือ พวกวิศวกรคอมพิวเตอร์ โปรแกรมเมอร์ อะไรแบบนี้ และฝ่ายที่เป็นทีมงานหลักที่สร้างกลไกให้กับเว็บไซต์ของบริษัท เนื่องจากทาง Google แจ้งว่าได้เสียเงินค่าอาหารไปถึง 7,500 เหรียญสหรัฐต่อพนักงานหนึ่งคนต่อปีเลยทีเดียว ซึ่งถ้าคิดเป็นเงินไทยก็ราวๆ สองแสนกว่าบาทเลยนะคร้าบ โอ…น่าเสียดายจัง เพราะเงินจำนวนนี้ สามารถเอาไปเลี้ยงเด็กน้อยผู้หิวโหยได้ทั้งโรงเรียนเลยนะเนี่ย
July 9th 2008 by editor in อินเทอร์เน็ต
ชีวิตผมมีครูหลายท่านครับ ตั้งแต่เรียนอนุบาลที่จำไม่ค่อยจะได้แล้ว มาจนถึงครูวิทยาศาสตร์ที่ดีกับผมเหลือเกิน จนผมจำแม่นในสมัยมัธยม รวมถึงครูที่มีพระคุณกับผมเหลือเกิน ที่อดทนเมตตาและกรุณาผม จนสามารถตะเกียกตะกายจบในระดับอุดมศึกษามาได้้
แต่ครูที่ผมประทับใจมากท่านหนึ่ง เป็นครูที่สอนให้ผมใช้งานอินเทอร์เน็ตเป็นคนแรก อันทำให้ผมยึดเป็นอาชีพมาจนถึงทุกวันนี้
ผมรู้สึกเสียใจมาก ที่ผมไม่สามารถจำชื่อท่านได้ เพราะเรามีโอกาสได้คุยกันไม่นาน แต่เป็นผู้ชาย ดูเป็นวัยรุ่นหน่อย และท่าทางกระตือรือร้นมากที่จะช่วยสอนให้ผมได้เข้า โปรแกรม Netscape Navigator ในสมัยนั้น ทำให้ผมได้มีโอกาสเข้าดูเว็บไซต์ Yahoo! และ Goldsite Thailand เป็นต้น
เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วผมได้มีโอกาสสัมผัสอินเทอร์เน็ตครั้งแรกที่ Internet Cafe ชั้นใต้ดินโรงแรมดุสิตธานี คุณครูท่านนั้นคือ พนักงานของร้านเน็ตนั้นเองครับ จากการที่ผมได้มีโอกาสในวันนั้น ผมจึงได้ซื้อโมเด็ม และสมัครเป็นสมาชิก ISP เพื่อเปิดโลกแห่งการเรียนรู้และบันเทิงของผม ได้อีกอย่างมากมายมหาศาล
น้องชายของผมเองก็ได้มีโอกาสในชีวิต ที่ได้เป็นเจ้าของร้านเน็ต ตั้งแต่สมัยที่ค่าเล่น ชั่วโมงละ 40 บาท จนกระทั่งร้านได้เกิดเป็นดอกเห็ด และราคาลงมาถึงชั่วโมงละ 15 บาทนี่ละครับ ก็เลยเกิดอาการถอดใจขึ้นมา ได้แต่ดูกิจการที่ปั้นมากับมือ ต้องปิดไปกับมือเช่นกัน
