Webmaster.kapook.com โดย ปรเมศวร์ มินศิริ

++++ ข้อจำกัดของคน เกิดจากสมองของเรานั่นเอง ++++

ภาพ me myself and I on the road โดย adropp

ในอดีต นักวิ่งหลายคนเชื่อว่า ในระยะทางหนึ่งไมล์ ไม่มีใครสามารถวิ่งได้เร็วกว่า 4 นาที หลายปีผ่านไป ไม่มีใครสามารถทำลายสถิตินี้ได้ จนหลายคน “เชื่อ” ว่าจะไม่มีใครทำได้ เพราะนี่คือขีดจำกัดสูงสุดของมนุษย์

ในปี 1954 นายโรเจอร์ แบนนิสเตอร์ ทำลายความเชื่อนั้น ด้วยการวิ่งได้เร็วกว่า “ขีดจำกัด 4 นาทีต่อไมล์” และในปีนั้นก็มีคนวิ่งทำลายสถิตินี้ ได้รวม 16 คน และหลังจากนั้นก็มีคนวิ่งได้เร็วกว่านี้ อีกเป็นจำนวนมากมาย ซึ่งขีดจำกัดนี้ได้กลายมาเป็นมาตรฐานสำหรับนักวิ่งระยะกลางไปแล้ว

…….

วันนี้ ถ้าเด็กไทยคนไหนเชื่อว่า เขาหรือเธอ เกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจน ชาตินี้คงไม่มีโอกาส ได้ขึ้นเครื่องบินไปเมืองนอก ได้รับเกียรติจากผู้มีเกียรติอย่างใครเขา ความเชื่อนี้อาจฝังอยู่ในหัวว่า เราทำไม่ได้ ทำไม่ได้ ทำไม่ได้ ทำไม่ได้หรอก แต่หากมีคุณครูคนหนึ่ง ผู้ซึ่งเสียสละแรงกาย แรงใจ ช่วยเหลือสังคม เป็นพ่อพิมพ์ของชาติ และเป็นลูกที่มีความกตัญญูต่อคุณแม่ สามารถ “ทำได้” ขึ้นมา หากคุณครูคนนั้นได้มีโอกาสกลับมาสอนลูกศิษย์ ถ่ายทอดเรื่องราว และแรงบันดาลใจว่า ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ครูทำได้ ผมเชื่อเหลือเกินว่า เด็กๆ อีกหลายคนก็จะคิดว่า วันหนึ่ง “ผมก็ทำได้ครับ” “หนูก็ทำได้ค่ะ” เพียงเท่านี้ก็ คุ้มเกินคุ้ม แล้วในความคิดของผม

ครูอ้วน ราเมศ โสดารัตน์ เป็นอาจารย์สอนคอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ที่ผมรู้จักมานาน เพราะเคยช่วยงานกันที่สมาคมผู้ดูแลเว็บไทยมาก่อน ตลอดเวลา 6 ปีหลายคนจะสังเกตเห็นว่า คุณครูคนนี้ นอกจากจะมีงานสอนหนังสือแล้ว ยังชอบใช้เวลาว่างในการอาสาช่วยงานมากมาย โดยเฉพาะงานเพื่อสังคม และยิ่งหากเป็นงานที่ต้องใช้แรงกาย แม้เหนื่อยและเดินทางไกลแค่ไหน ครูอ้วนมักจะยินดีไปช่วยเหลือ โดยไม่หวังสิ่งใดเป็นการตอบแทน จนหลายต่อหลายครั้งเพื่อนๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบยื่นความช่วยเหลือแก่ครูอ้วน หลายงานที่มีการประชุมกัน เมื่อประชุมเสร็จ ผู้ร่วมประชุมคนอื่นๆ ต่างติดภาระกิจสำคัญที่อื่น แต่ครูอ้วนก็ยินดีอาสาไปวิ่งงานให้ ทั้งการเตรียมงาน และการประสานงานในวันงาน ตลอดจนเก็บงาน ทั้งในกรุงเทพและการไปบุกเบิกงานในต่างจังหวัด ไกลแค่ไหนครูอ้วนไม่เคยเกี่ยง ผมเคยเห็นครูอ้วนเหนื่อย เหงื่อเต็มหน้า เต็มหัว เต็มตัว แต่รอยยิ้มไม่เคยจางหาย ไปจากใบหน้าของครูอ้วนเลยครับ

ในบางช่วงชีวิตที่ครูอ้วนเกิดเจ็บป่วยทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ ครูอ้วนก็อดทนมากที่จะผ่านช่วงเวลานั้นไปให้ได้ ช่วงหนึ่งในชีวิตที่ผมมีโอกาสเห็นใจกัน ก็คือตอนที่ครูอ้วนลำบากที่สุด ทั้งความเจ็บปวดด้านจิตใจและต้องการความช่วยเหลือ เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมบางอย่างในชีวิต ผมไม่ทราบว่าเรื่องนี้ใครถูกใครผิด แต่สิ่งที่ผมเห็นตรงหน้าคือผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นคนชอบอาสาช่วยเหลือผู้อื่น กำลังหัวใจสลายเพราะชีวิตกำลังประสบกับความยากลำบาก และความไม่เข้าใจจากคนอื่นๆ สิ่งที่ผมทำให้ได้ก็คือ หยิบยื่นโอกาสที่ครูอ้วนจะได้ทำรายการทีวีผ่านทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งตอนนี้ทำไปแล้ว 5 ตอน และกำลังรอออกฉายครับ

ในวันที่ครูอ้วนเครียดและลำบากที่สุด ผมเคยหลุดปากถามไปว่า คุณแม่ของครูอ้วนว่าอย่างไรบ้าง? คำตอบที่ผมได้รับคือ “ผมไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณแม่เลยครับ… คุณแม่ผมป่วยเป็นเบาหวาน หากท่านเครียดจะไม่ดีต่อสุขภาพของท่าน ผมจึงขอเก็บเรื่องนี้ไว้แก้ปัญหาคนเดียว ผมอยากให้ท่านสบายใจมากที่สุดครับ”

อันที่จริงแล้วผมไม่ทราบหรอกครับว่า ครูอ้วนนั้นเป็นอย่างไรตอนสอนหนังสือ หรืออยู่กับคนอื่น ผมพอทราบว่า การออกรายการทีวีนั้น ทางโปรดิวเซอร์รายการ ก็ต้องการให้รายการดูมีสีสัน และได้ชวนผู้ร่วมรายการให้ออกท่าทางแอ็คชั่นมากๆ เข้าไว้ ซึ่งครูอ้วนก็ทำตามนั้น จนหลายคนอาจดูว่าเว่อร์ไปหรือเปล่า แต่สำหรับความรู้สึกของผมแล้ว ครูอ้วนเป็นผู้ที่มีความพยายาม และเต็มที่กับทุกสิ่งมากๆ และในขณะเดียวกันนั้นเอง ผมได้เห็นผู้ชายซึ่งมีคุณความดีสองอย่าง ที่เด่นชัดในตัวเอง คือการเป็นคนชอบอาสาช่วยเหลือผู้อื่นทั้งแรงกายและแรงใจโดยไม่หวังผลตอบแทน กับการเป็นลูกที่กตัญญูต่อบุพการีมากที่สุดคนหนึ่ง

ดังนั้นผมจึงเกิดศรัทธาในตัวครูอ้วน และได้ปลุกศรัทธาในตัวครูอ้วนขึ้นมา โดยขอให้ครูอ้วนอย่าใส่ใจกับเรื่องร้ายๆ ที่รุมล้อมเข้ามาในช่วงนี้ ปัญหาต่างๆ เราย่อมแก้ไขได้และจะผ่านไปด้วยดี ย้อนกลับไปเมื่อสามสัปดาห์ที่แล้ว ก่อนจะถึงวันแข่งขันแฟนพันธุ์แท้ “ความสัมพันธ์ไทย – สหรัฐอเมริกา” ผมทราบว่าผู้แข่งขันท่านอื่น ล้วนแต่มีความรู้ความสามารถและเคยไปอเมริกามาแล้วทั้งนั้น ซึ่งการที่ครูอ้วนได้เข้าแข่งครั้งนี้ เพียงเพราะครูอ้วนเกิดในวันชาติสหรัฐอเมริกา คือ 4 กรกฎาคม!!

ภาพ 2007.02.09 小格頭  โดย MaxChu

แต่นั่นไม่ใช่อุปสรรคนะครับ มันเป็นโอกาสต่างหาก ผมขอให้ครูอ้วนใช้เวลา 3 สัปดาห์ให้ดี ทุ่มเทให้เต็มที่ และที่สำคัญคือ ต้องมีศรัทธาว่าจะชนะ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ การกราบขอพรจากคุณแม่ เนื่องจากครูอ้วนเป็นคนที่มีความกตัญญูกตเวท ีต่อคุณแม่มาก ผมเชื่อว่า หากคุณแม่ของครูอ้วนให้พรแก่ครูอ้วน สิ่งนี้จะมีพลังสูงมาก ครูอ้วนจะต้องสมหวัง และชนะได้เป็นแชมป์ กลับมาฝากคุณแม่แน่นอนครับ

และเมื่อสามสัปดาห์ต่อมา …ผมได้รับข่าวดีว่า ครูอ้วนเป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ “ความสัมพันธ์ไทย – สหรัฐอเมริกา” ไปแล้วสมความมุ่งมั่นและศรัทธา

ผมอยากฝากไปยังครูอ้วนว่า อย่าให้ความตั้งใจ อย่าให้ตำแหน่งนี้จบลงเพียงตำแหน่ง ที่ได้มาจากรายการเกมส์โชว์ อย่าให้สิ่งนี้เป็นเพียงรางวัลแล้วจบกันไปครับ ตรงกันข้ามทางรายการแฟนพันธุ์แท้ได้มอบโอกาสที่มีค่ามากๆ ให้กับครูอ้วนในการได้เดินทาง ไปตามความฝัน

ผมอยากให้ครูอ้วน อดทน มุ่งมั่นต่อไป จนสามารถเป็นผู้ที่จะเสริมสร้าง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยและสหรัฐอเมริกาได้อย่างแท้จริง ซึ่งครูอ้วนก็ได้ตัดสินใจที่จะเดินทางตามแนวทางพอเพียงต่อไป เพื่อแสวงหาโอกาสนั้น ผมเชื่อเหลือเกินว่า มีคนไทยที่อยู่ที่อเมริกาอีกมากที่รัก คิดถึงและเป็นห่วงเมืองไทย แต่ก็ไม่มีโอกาสได้แสดงออกมากนักเพราะตัวอยู่ไกล ผมอยากให้ครูอ้วนช่วยถ่ายทอดความรู้สึกนั้นให้คนไทยทั่วโลกได้รับรู้ โดยผมเองยินดีที่จะใช้เว็บไซต์ Kapook.com แห่งนี้เป็นสื่อกลาง เพื่อประสานความร่วมมือ และถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆ ของครูอ้วนให้ทราบโดยทั่วกันครับ

ภาพ Free 2 Run  โดย Ozyman

ดังนั้น คำครหาที่ว่า “มันยากไปนะ เธออย่าไปทำเลยเหนื่อยเปล่าๆ” “ฉันว่าเธอน่ะทำไม่ได้หรอก” “ไม่มีใครเขาทำได้มาก่อน แล้วเธอจะไปทำได้ยังไง ไม่มีทางหรอก” ใครที่เคยได้ยินคำพูดเหล่านี้ ขอให้เก็บมาเป็นแรงขับดันในการมีมานะ บากบั่น และที่จะขาดเสียไม่ได้เลย คือ “ศรัทธา” หากเราต้องการที่จะไปถึงจุดหมายที่ฝันไว้นะครับ

++ ผมขอฝากเพลงนี้ไว้ให้ ผู้กล้าทุกคน
โอกาสดีๆ รอคุณอยู่ข้างหน้า ฟ้าหลังฝน ย่อมสดใสเสมอครับ ++

เพลง ศรัทธา
อัลบั้ม Never Say Die
ศิลปิน หิน เหล็ก ไฟ
สังกัด บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)

ไม่มี ก็คงต้องมีสักวัน
ความฝันเป็นจริงต้องทนสู้ไป
ไม่นาน เราคงจะได้สมใจ
มุ่งมั่น ทุ่มเทเพียงใดกว่าจะได้มา

เส้นชัย ไม่มาต้องไปหามัน
รางวัล มีไว้ให้คนตั้งใจ
ขวากหนาม ทิ่มแทงก็ผ่านพ้นไป
โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาง่ายดาย

ใจสู้หรือเปล่า ไหวไหมบอกมา
โอกาสของผู้กล้า ศรัทธาไม่มีท้อ

ที่มา รู้ดีไม่รู้ที่ไป คนเรามันเลือกเกิดเองไม่ได้
แต่เราเลือกได้จะเป็นเช่นไร
เลือกได้จะทำตามใจด้วยตัวของเรา

หลายคน เชื่อในเรื่องโชคชะตา
บางคนเชื่อมั่นในตัวเอง
ชีวิต เรากำหนดของเราเอง
จะแพ้ชนะไม่เกรงจะสักเท่าไร

ใจสู้หรือเปล่า ไหวไหมบอกมา
โอกาสของผู้กล้า ศรัทธาไม่มีท้อ

เรื่องราวมากมายที่ทำ ได้ใจโอบก็หวั่นไหว
แต่ก็มีเหตุผลสำคัญ ให้บางคนยอมถอดใจ

ใจสู้หรือเปล่า ไหวไหมบอกมา
โอกาสของผู้กล้า ศรัทธาไม่มีท้อ

ด้วยจิตคารวะ
“นายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ”