ระลึกกวีเอก “สุนทรภู่”
June 26th 2008สวัสดีครับ….
เนื่องจากวันนี้ เป็นวันดี ตรงกับ “วันสุนทรภู่” กวีเอกของไทยที่บรรจงสร้างสรรค์งานวรรณคดีล้ำค่าไว้มากมาย….
ผมเองก็เลยอยากจะขอนำ บทกลอน ที่คุ้นหูจาก “เพลงยาวถวายโอวาท” มาฝากกันนะครับ
ส่วนรูปประกอบ ของบางภาพ ได้นำมาจากเรื่องพระอภัยมณี ครับ (เห็นว่าสวยดี เลยนำมาประกอบกัน ^_^)






June 26th, 2008 at 2:03 pm
นึกถึงตอนเป็นเด็กนักเรียน คงได้ทำกิจกรรมที่เกี่ยวกับวันสุนทรภู่อยู่… นึกถึงบรรยากาศในโรงเรียน…นึกถึงหนังสือเรียนภาษาไทยจัง…
June 26th, 2008 at 2:05 pm
ตอนเด็กๆ พ่อชอบอ่านกลอนของสุนทรภู่ให้ฟังอยู่บ่อยๆ เพราะพ่อชอบเรื่องพระอภัยมณีมาก แต่ตอนนี้พ่อเสียไปแล้ว พอได้ฟังกลอนของสุนทรภู่ทีไรก็เลยมักจะนึกถึงพ่อทุกที แต่โดยส่วนตัวก็ชอบเรื่องพระอภัยมณีเหมือนกัน รู้สึกว่าท่านสุนทรภู่ท่านเก่งมากๆ ที่แต่งนิทานคำกลอนเรื่องนี้ออกมาได้
June 26th, 2008 at 2:06 pm
สุขสันต์วันสุนทรภู่ค่ะ
จำได้ว่า สมัยเรียนวันนี้ที่โรงเรียนจะต้องจัดกิจกรรมกันด้วย เห้อ…ผ่านมากี่ปีแล้วนะ (กระทู้เช็คอายุ + ความแก่ตัวเองซะงั้น!)
June 26th, 2008 at 2:07 pm
จำได้ว่าตอนเด็กๆ พอถึงวันสุนทรภู่ทีไร คุณครูต้องให้เขียนบทความบ้างล่ะ แต่งกลอนบ้างล่ะ ทำเอามึนตลอด อิอิ แต่นั่นก็ทำให้เรารู้จักสุนทรภู่ว่าเขาเป็นใคร มีความสำคัญอย่างไร
June 26th, 2008 at 2:17 pm
จำกลอนบทนี้ได้แม่นเลยจ้า……จากสุภาษิตสอนหญิงนะ….เหมาะกับสถานการณ์ช่วงนี้ดีแฮะ….
มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์
จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน
June 26th, 2008 at 3:05 pm
ตอนสมัยเรียนจำได้ว่าวันสุนทรภู่จะมีความสำคัญมาก มีการประกวดเยอะแยะเลย แต่ตอนนี้ดูความสำคัญน้อยลงยังไงไม่รู้ ไปสนใจอย่างอื่นแทนซะหมด เฮ้อ
June 26th, 2008 at 3:17 pm
มาร่วมรำลึกด้วยคน กวีเอกของแท้ ต้องสุนทรภู่
กลอนนี้…จำได้ขึ้นใจเลยคับ
June 26th, 2008 at 4:29 pm
ร่วมรำลึก วัน…สุนทรภู่…ด้วยคนค่ะ
กวีเอกที่ไม่มีวันลืมเลือน…กับ กลอนดีๆ ที่บบรจงแต่ง
June 26th, 2008 at 4:43 pm
อยากได้กลอน 8 เกี่ยวกับวันสุนทรภู่
June 26th, 2008 at 9:57 pm
ยี่สิบหก มิถุนามาบรรจบ ขอน้อมนบคุณครูกลอนสุนทรภู่
ด้วยดวงจิตมุ่งมั่นกตัญญู ได้เรียนรู้สัมผัสเด่นเป็นตำรา
แม้สองร้อยกว่าปีที่ผ่านพ้น ศิษย์ทุกคนซึ้งพระคุณอุ่นเกศา
จึงเรียงถ้อยร้อยคำ จำนรรจา น้อมบูชาเทิดพระคุณ “ครูสุนทร”
ป.ล. พอดีได้อ่านมาจากที่อื่นเลยขอยกมารำลึกถึงท่านกวีเอกของเมืองไทยด้วยคนค่ะ
June 27th, 2008 at 10:01 am
ชอบอ่านครับ อ่านแล้วเพลินดี
น่าจะเอามาฝากหลายๆ บทกลอนนะครับ
นี่เหมือนกัน 3 อันเลยอ่า
June 28th, 2008 at 11:23 am
สุนทรภู่เก่งสุด ๆ เลย สมกับเป็นกวีเอกของโลก
June 29th, 2008 at 1:15 am
ขอน้อมรำลึกถึงวันสุนทรภู่อีกคนค่ะ … ท่านเก่งและมีผลงานมากมายให้คนรุ่นหลังอย่างเราๆ ได้ศึกษามากมายจริงๆ ค่ะ
June 30th, 2008 at 7:12 pm
เมื่อสมัยเรียนมัธยม….ยายตาโตนี่แหละ แชมป์รางวัล วันสุนทรภู่
-ตอบปัญหาเกี่ยวกับ กวีเอกของโลก
-เรียงความ
-กลอนสุภาพ
ชื่นชมท่านมาก…รัตนกวีสี่แผ่นดิน
July 1st, 2008 at 10:39 am
สมัยเรียนถึงวันสุนทรภู่ทีไรต้องแต่งกลอนส่งอาจารย์ทุกที เรามักจะขึ้นต้นกลอนว่า
26 มิถุนามาบรรจบ (แหะ แหะ ประโยคหากิน) แล้วที่เหลือก็มั่วไป
แต่”อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก แต่ลมปากหวานหูมิรู้หาย” เป็นกลอนที่เพราะมากจริง ๆ ความหมายก็ลึกซึ้งกินใจเกินคำบรรยายด้วย เสียดายที่เว็บมาสเตอร์หยิบมาเตือนความจำชาวเว็บแค่บทเดียว
July 2nd, 2008 at 3:25 pm
“อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ ประเสริฐสุดซ่อนใส่เสียในฝัก สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย” อาจออกแนวฮาร์ดคอร์ไปหน่อย แต่ก็สนับสนุนค่า… เพราะความรู้อยู่กับตัวเรา ไม่มีใครมาชิงเอาไปได้ เราไม่ควรนำออกมาโอ้อวด แต่ให้หมั่นเพิ่มเติมความรู้ หากมีคนมามุ่งร้ายจึงจะใช้สติปัญญาที่เรามีช่วยให้พ้นภัยนั้น
July 3rd, 2008 at 12:40 pm
ดิฉันก็เป็นคนหนึ่ง ที่รักและภูมิใจที่สุด ที่ได้มีโอกาสได้พบ กับสิ่งดีๆ ที่บรรพบุรุษได้สร้างสมไว้ให้ และรักบทกลอนของท่านทุกงาน ที่ประทับใจที่สุด คือสุภาษิตสอนหญิง ค่ะ
July 3rd, 2008 at 4:37 pm
ครูสุนทรสอนให้รู้อยู่เป็นนิจ จากสุภาษิตสอนหญิงจริงเสมอ
ใครอ่านมากรู้มากฝากเตือนจิต ไม่เคยอ่านสักนิดผิดไปใครช่วยทัน
July 3rd, 2008 at 4:41 pm
เมื่อก่อนเคยส่งบทกลอนเข้าประกวดได้รางวัลวันสุนทรภู่ด้วยแหละ แต่ครูสมัยนี้ไม่เห็นจัดงานวันสุนทรภู่ให้เด็ก ๆ รำลึกถึงเลย มัวแต่จัดงานวันไหนให้เด็กก็ไม่รู้
July 5th, 2008 at 4:32 pm
วันสุนทรภู่เป็นวันที่ฉันได้แต่งกลอนประกวดในวันนั้น
อีกทั้งยังได้ระลึกผลงานของท่านมากมายในอดีต
เกิดความภาคภูมิใจอย่างมาก น่าเสียดายที่ได้ที่ 2 แต่ก็ดี
มีการแข่งขันหมวดภาษาไทยมากมาย ประทับใจมาก
ในบกกลอน ของท่านครูกวีศรีสยาม ทั้งนิราศ สุดยอดไปเลย
น่าเป็นแบบอย่างที่ดีที่สืบทอดต่อกัน มาช้านาน
July 5th, 2008 at 4:36 pm
” อัญชลีกราบกวีสุนทรภู่ ราชครูแก้วกวีสี่สมัย
รัชศกร้อยเรียงภาษาไทย เล่าขานไว้ตำนานไทยผองแผ่นดิน
ยี่สิบหกมิถุนามาตราตรึก น้อมจารึกกวีไทยมิให้สิ้น
สุนทรภู่คู่ผไทชัยชนินทร์ เทิดกบิลอภิวาทนักปราชญืไทย ”
นี่ก็เป็นอีกหนึ่งบทกลอนที่ฉันได้แต่ง เข้าประกวดในวันนั้น
ขอบคุณค่ะ++++++++
July 24th, 2008 at 9:43 pm
ชอบกลอนของสุนทรภู่ บทนี้ค่ะ….
“จะหักอื่น ขืนหัก ก็จักได้
หักอาลัย นี้ไม่หลุด สุดจะหัก
สารพัด ตัดขาด ประหลาดนัก
แต่ตัดรัก นี้ไม่ขาด ประหลาดใจ”
ซึ้ง-ซึ้ง มาจนถึงยุค IT. จริงไหมคะ?
August 3rd, 2008 at 10:20 pm
สุนทรภู่ ครูกลอน อักษรศิลป์ ศิลปิน แห่งกวี ศรีสยาม
โครงฉันท์กาพย์ กลอนนิราศ ลือเรืองนาม ล้วนเลิศล้ำ ระบือไกล ในโลกา
พระอภัยมณี อิเหนา นั้นสร้างชื่อ นิราศฤา ภูเขาทอง ต้องรักษา
สุภาษิตสอนหญิงให้นำพา วันทองว่า นางหลายใจ ใช่ความจริง
ทั้งขุนช้าง ขุนแผน แสนสะท้าน นั้นอิงอ้าง นิยายไทย ในทุกสิ่ง
จันทรโครพ รามเกียรติ์ ไม่ประวิง ใจไม่กลิ้ง ดังใบบอน ท่านสอนมา
August 6th, 2008 at 11:00 am
อันของขมตรมใจเมื่อสัมผัส พาให้ลิ้นติดขัดอยากคายทิ้ง แต่บางอย่างยังสะสมซึ่งความจริง ไม่หลอกกลิ้งเคลื่อนไหวดั่งน้ำในใบบอน ฟังกลอนท่านสุนทรมาก่อนเก่า เป็นแนวทางที่เอาเป็นคำสอน ทุกๆสิ่งต่างเป็นจริงไม่เกี่ยงงอน จึงขอกราบขอพรจากท่านสุนทรเอย.
August 9th, 2008 at 10:09 am
ระลึกถึงด้วยอีกคนค่ะแต่งกลอนได้ไพเราะมากเลย
August 12th, 2008 at 6:22 pm
กลอนแต่ละท่านนำมาไพเราะเหลือเกินค่ะ ดิฉันคนนึงที่ชอบการแต่งกลอนการอ่านมาก ขอน้อมสักการะท่านครูสุนทรอีกคนนึงนะคะ
September 12th, 2008 at 9:28 am
i think when i readed that i interesting it and i think it very good for this mater.And i hope that if who found it or readed it then maybe interesting it.
-good write
-benerfite
-storied it necessary
-other
September 21st, 2008 at 11:40 pm
Love it..! ชอบมากๆ ค่ะ
October 8th, 2008 at 2:47 am
นึกถึงอดีตได้ทำกิจกรรมวันสุนทรภู่กับแฟนที่เป็น…รักครั้งแรก….มีความสุขที่ซู๊ดดดดดดดด
October 16th, 2008 at 10:20 pm
แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
สอนใจเรามาตลอด ตั้งแต่ตอนเรียน พอเรียนจบก็ลืม ตอนนี้ค่อยนึกได้ใหม่ ขอบคุณค่ะ
October 17th, 2008 at 12:14 pm
เราก็ ชอบกลอนนี้มากมาย….
…อยากบอกเจ้า ความใน ดวงใจนี้
คงไว้ที่ เจ้ายาใจ ใคร่คิดถึง
ด้วยรอยยิ้ม สุดสวาท รัดตราตรึง
เพียงเสี้ยวหนึ่ง ส่งรักมา พาสุขใจ
อยากให้เจ้า คงอยู่ คู่ใจนี้
ในวจี สุขใด ใฉนเหมือน
หากวันใด ผิดผรั้ง ให้เจ้าเตือน
มิแชเชือน รักมั่น ประจักษ์จอง
แม้เป็นถ้ำ อำไพ ใคร่เป็นหงษ์
จะร่อนลง สิ่งสู่ เป็นคู่สอง
ขอเชยชิด คู่เคียง นวลประคอง
ด้วยขอจอง พิษวาศ ทุกชาติไป….
… อ่านกี่ที ก็ ซึ่ง อ่ะ …
October 26th, 2008 at 4:34 pm
ท่านสุนทรภู่ พรรนาไว้ในขุนช้าง-ขุนแผนตอนเณรแก้วอยู่กับวันทองในกุฏิ เจ้าอาวาสมาพบเข้าว่า “เอวกลมนมโตดูโอ่โถง อีตายโหงมาประเคนให้เณรฉันท์ ” อ่านแล้วเห็นภาพไหมครับ.
December 5th, 2008 at 9:10 pm
นู๋จามด้ายว่าชอบบทกวีนี้มาก อันอ้อยตาลน่ะ
December 10th, 2008 at 10:45 am
อ่านแล้วทำให้คิดอะไรได้หลายๆอย่าง
แถมเป็นคติเตือนใจตัวเองด้วย
February 11th, 2009 at 10:18 am
มีกลอนสุนทรภู่ ที่ชอบมากจะนำเสนอ เหมาะกับวันวาเลนไทน์มาก เข้ากับผู้ Post มากด้วย ดังนี้ ( เหมือนว่าจะมาจากนิราศภูเขาทองนะ )
จะหักอื่นขืนหักก็จักได้
หักอาลัยนี้ไม่หลุดสุดจะหัก
สารพัดตัดขาดประหลาดนัก
แต่ตัดรักนี้ไม่ขาดประหลาดใจ
March 24th, 2009 at 10:36 am
คิดถึงสมัยเรียนนะ ผมหากินกับวันสุนทรภู่มาเยอะเลย ได้ปากกาดีๆ ดินสอดีๆ ที่เป็นรางวัลจากการตอบปัญหามั่ง แต่งกลอนมั่ง มีโอกาสใช้ของดีๆ ได้ขึ้นเวทีอวดสาวก็งานนี้ละ
“แม่รักลูก ลูกก็รู้ อยู่ว่ารัก
ใครอื่นสัก หมื่นแสน ไม่แม้นเหมือน
จะกินนอน วอนว่า เมตตาเตือน
จะจากเรือน ร้างแม่ ก็แต่กาย”
เราคนไกลบ้าน นึกถึงกลอนบทนี้ทีไร คิดถึงบ้าน คิดถึงแม่ทุกทีเลย
May 25th, 2009 at 9:43 pm
” สุนทรภู่ครูกวีเอกศรีสยาม
May 25th, 2009 at 9:50 pm
สุนทรภู่ ครูกลอน อักษรศิลป์ ศิลปิน แห่งกวี ศรีสยาม
โครงฉันท์กาพย์ กลอนนิราศ ลือเรืองนาม ล้วนเลิศล้ำ ระบือไกล ในโลกา
พระอภัยมณี อิเหนา นั้นสร้างชื่อ นิราศฤา ภูเขาทอง ต้องรักษา
สุภาษิตสอนหญิงให้นำพา วันทองว่า นางหลายใจ ใช่ความจริง
ทั้งขุนช้าง ขุนแผน แสนสะท้าน นั้นอิงอ้าง นิยายไทย ในทุกสิ่ง
จันทรโครพ รามเกียรติ์ ไม่ประวิง ใจไม่กลิ้ง ดังใบบอน ท่านสอนมา
May 27th, 2009 at 10:54 pm
ครับ